Zachodnim filarem Wielkiego Ganku prowadzi droga wytyczona 30.08.1950 przez zespół w składzie J.Brandobur, F.Kele st. i A.Puškáš. Pierwszego przejścia zimowego dokonali polacy 23.04.1968 a byli to J. Kiełkowski i A. Uznański (za tatry.nfo.sk).
Jest to droga z jednym trudniejszym, niebanalnym miejscem, zlokalizowanym na początku drugiego wyciągu - lekko wywieszony w dole, krótki kominek wyceniony na V. Reszta to piękne i w miarę łatwe wspinanie, mniej więcej czwórkowe - w sumie około 5 wyciągów. Po osiągnięciu szczytu schodzi się granią w kierunku Gankowej Przełęczy i w prawo w dół, do Rumanowej Dolinki.
Linia nie jest jakoś specjalnie długa, ale bardzo efektowna. W ogóle, dobrze się wspina po formacjach, gdzie przebieg drogi jest oczywisty, a my możemy spokojnie skupić się na kontemplacji wspinania. Droga ma wybitnie skalny charakter. Ma też taką ekspozycję, która powoduje, że szybko obsycha. No i okazało się, że nawet w zimie bywa do przejścia w letnich butkach wspinaczkowych, choć oczywiście zależy to od zimy ;) Ja miałem to szczęście.
Na drogę wybrałem się solo w dniu 27.12.2015. Wszystko układało się jak trzeba. Tą piękną linię przeszedłem w czasie 1,5 h, czyli dosyć szybko jak na środek zimy. Ale też uczciwie muszę przyznać, że w samej ścianie warunki były mało zimowe.... I pomyśleć, że butki wspinaczkowe wrzuciłem do plecaka, zupełnie bez przekonania...
